Alleen? Ja zo voelt ze zich. Alleen. Ook eenzaam? Dat niet, en misschien ook niet alleen… de ander, hij, is gewoon niet beschikbaar. “Of zo.”
Het is vakantie en zoals dat kan gaan zijn nieuwe liefdes behalve spannend en opwindend soms ook onbereikbaar en niet beschikbaar, in haar geval.
Het toeval wil dat wij elkaar tegenkomen. Ik ben nooit zo vroeg, 8 uur is haar tijd. Ik ben vandaag eerder in het bos dan normaal.
Na een halfuur lopen wil ze graag nog een stukje verder. Ze vraagt het, niet voor niets, ze wil meer tijd, ze wil meer kwijt.
Ze is geen therapeut, zegt ze. Maar misschien kan ze me helpen. En daarmee ook zichzelf (denk ik). We hebben elkaar even nodig. We willen beide duidelijkheid.
Haar hond knaagt aan eikels en moet daarmee stoppen. Mijn hond loopt door, is bijna doof.
We staan stil en ik kijk haar aan. Ik hoor haar zeggen dat het simpel is: spreek naar elkaar uit wat jullie willen, dat geeft de meeste duidelijkheid. Wat wil jij, wat wil zij? Dan kunnen jullie verder. Dan kun jij verder, kan zij verder. Met een ander, met elkaar. Of alleen.
En. Belangrijk. Gun elkaar de ruimte, gun haar de ruimte en vooral: gun jezelf de ruimte.
