Aaaah, Boris, ik breng je wel.
Boris’ toetsweek gaat van start, hij heeft KuA (Kunst Algemeen) vandaag, morgen vrij. Of Hugo ook mee kan? Oké, wel om 10 uur 50 bij de brandweer. Hugo is always fashionably three minutes late en duikt bij de verkeerslichten achterin naast Boris.
De toets duurt een uurtje. Ik laat de auto staan (Isendoornstraat, 2 euro en 4 cent EasyPark NL), wandel lang Banketbakker Lovink op de hoek, zie daar tegenover de verdieping boven Hans Anders nog steeds te koop staan, mooi punt, op Funda laatst bekeken, ik hoor het warme geluid van een altsaxofoon en voel in m’n bovenzakje van m’n broek voor daklozen en straatmuzikanten geen € 3,85 zitten.
Ik pin een boek bij Van den Brink (Een klein land vol geschiedenis, vergeten verhalen uit alle provincies. Lars Boon en Axel Stam) en heb nog steeds geen wisselgeld muntjes als ik langs de saxofonist loop. Hij speelt een kinderdeuntje voor het vrolijke jongetje nadat z’n moeder hem muntjes heeft gegeven om op z’n zakdoek te leggen. Ik denk aan een scene uit Perfect Days, mijn favoriete film van vorig jaar, over de kunst van eenvoud en herhaling (het leven) waarin de toiletschoonmaker in een park een verdwaald jongetje afgeeft aan z’n toegesnelde, ongeruste moeder, en de moeder vervolgens de jongen aan de hand meetrekt, de jongen naar ‘m omkijkt en met z’n andere handje zwaait. En hij zwaait terug. Zo mooi. (Zie onder de trailer.)
Ik pak m’n pasjeshouder, dan maar een briefje van 10, maar m’n kleinste is 20 dus die ga ik eerst ‘stukslaan’ bij de Broodbode, waar ik bij het afrekenen opgemerkt word door Barber (wat leuk!), die in de open keuken spitsuur de lekkere lunchbroodjes staat te maken. Ik lees de Volkskrant aan de leestafel, Pauline Cornelisse, en een stuk over de film Sentimental Value waar ik zaterdagavond in Nijmegen naartoe ga. Van regisseur Joachim Trier: ‘Ook helemaal op de bodem van de put moet er hoop zijn: op liefde, op verzoening’ Zinnin!
De Winter Special Spices Chai Latte is €4 en de Miss Koko (kokosbol die gluten-, lactose- en nootvrij is) €2,80 maakt €3,20 voor de saxofonist.
Mag ik een foto maken, vraag ik als ik het geld heb neergelegd op z’n saxofoonkoffer. Hij knikt en zet z’n saxofoon aan z’n lippen. Of ik de foto naar ‘m kan sturen. Hij heeft slechte ogen maar het lukt me om z’n juiste Gmailadres als Bericht naar mezelf te verzenden. Hij doet z’n handschoen uit als ik hem een hand wil geven, en we pakken elkaars duim (hoe heet deze grip?)
Boek 24,99.
Spices Chai Latte €4.
Miss Koko €2,80.
Emil Condrea €3,20.
EasyPark €2,04.
Ervaring onbetaalbaar.
Ik loop terug, transfer de foto van m’n Leica naar m’n telefoon en stuur ‘m door naar Emil Condrea. (Bestand is te groot. Thuis doen.)
In de auto mag ik van Boris niet meezingen met Deep Purple’s Child in time. Hugo stapt uit bij de verkeerslichten.
