Corporate antropoloog Jitske Kramer zei ooit op een podium – om precies te zijn op dinsdag 19 november 2013 in een mooie zaal van de Brabanthallen in ‘s-Hertogenbosch – dat met het openen van de hand bij het handen geven men elkaar iets wil vertellen. “Het is een middeleeuws ritueel om te laten zien dat je geen wapens hebt” zei ze tijdens de opening van de Energiedag 2013 met als thema: Geluk als economische groeikracht, van MKB Krachtcentrale (een initiatief van Syntens, een verbindende organisatie tussen bedrijfsleven en overheid, opgeheven alweer). Dat zeg ik dan ook nog geregeld als ik iemand een hand geef, ik ben ongewapend, wat op z’n minst de wenkbrauwen doet fronzen en om een uitleg vraagt. Op vier minuten in deze video, die het terugkijken (na dik 12 jaar) waard is.
https://vimeo.com/79859543?fl=pl&fe=sh#t=3m45s
Hoe zo’n verhaaltje ontstaat. Ik zat vanmorgen te denken over een passend onderschrift bij een foto van een vader en een zoon op een kerkplein in Lochem, die ik met een knipoog vertelde dat ik vandaag alleen foto’s ging maken van Syrische Koerden. Anouar, de vader, Syrische koerd, moest lachen en antwoordde dat hij een Syrische Koerd is. Dat wist ik, dat had hij mij ooit verteld, bij Sportclub Lochem langs de lijn. Anouar vertelde me dat er bijna 60 miljoen Koerden zijn: in Syrië, Irak, Iran, Turkije en ook veel in Rusland.
Ik had alleen de Leica Q3 28mm en Q3 43mm omhangen. Camera’s zijn ook wapens in veel gebieden van de wereld. Ik gaf Anouar een hand, als altijd. En ik zei dat ik ongewapend was.
