Hé René!
Als René me zou vragen wie mijn favoriete schrijver is, René fietste net langs, het paadje in richting Aldi, en ik zou zeggen Thomas Verbogt, of A.L. Snijders, die hij niet zou kennen, hoe zou ik Thomas Verbogt of A.L. Snijders dan omschrijven?
Het zet me aan het denken. Hoe omschrijf je iemand die je kent? En wat is kennen? Hoe goed ken je iemand eigenlijk? Hoe uitgebreid kun je over iemand schrijven? En is het zo dat je die persoon dan beter kent?
Hoe zou ik m’n ouders, m’n zus kunnen omschrijven? Om daar maar eens mee te beginnen. M’n kinderen, Monique. Familie, vrienden, vriendinnen. Hoe goed ken ik ze? Hoe goed kan ik ze omschrijven? Hoeveel kan ik over ze schrijven?
René komt terug van de Aldi. “Fijne dag!”
Ik ken René, of ik weet dat hij René heet sinds ik hem gisteren bij dierenspeciaalzaak vroeg om z’n naam. Dat groet wat persoonlijker iedere keer als ie langsfietst.
Ik ken René niet. Ik kan niets over René vertellen.
Alleen dat hij de Flexi-riem levensgevaarlijk vindt. Voor hond en fietser (René is een fietser). Zo vertelde René bij de kassa laatst over een vrouw die bij een lift stond te wachten kijkend op haar telefoon en niet door had dat haar hondje de lift in was gewandeld, de hond zat aan een Flexi-riem en werd bij het naar boven of naar beneden gaan van de lift ‘opgehangen’. Of het waar is weet ik niet, maar het is wel weer een verhaal.
Misschien is René wel romanschrijver.
Waarom is Thomas Verbogt een favoriete schrijver van me? Deze schrijver twijfelt, wikt en weegt en weet in mooie zinnen zijn altijd onderzoekende en voortschrijdende ontdekkingen van zijn eigen zelf onder woorden te brengen. Op zo’n manier dat je de zinnen niet wilt vergeten, eigenlijk allemaal wilt onderstrepen en overschrijven in mijn geval, omdat die gedachten, die zinnen, herinneringen ook mij aan het denken zetten over mijn ontdekkingen van mijzelf in deze wereld, het leven, mijn omgeving, familie, gezin, vrienden, vriendinnen… Hij houdt me continu scherp. Ik laat zijn wereld in die van mij overvloeien. Lezend. En hoop ooit net zo te kunnen schrijven zo als ik hem lees.
