“Papa. Weet je? Jij bent echt een yapper.”
-Een jepper?
“Zoek maar op. Yapper. Y A P P E R.”
Ik loop met Kiki over de Lochemse Kalverstraat, net twee monturen uitgekozen bij Pearle. En volgens Kiki daar nogal veel gepraat, over de zeven bundels zkv’s van A.L. Snijders die ik op chronologische volgorde op datum lees van 2001 tot en met 2018, net zoals de vier Jan Wolkers’ dagboeken: 1968, 70, 73 en 74. En dat de reden dat ik bij Pearle m’n brillen haal de sympathieke filiaalhouder is, Guido de la Rie zit bevestigend te glimlachen en knikkend te luisteren… en ook de radioreclame met Sarah Bannier als stem, die ik iedere dag hoor. Sarah heb ik vroeger een keer gefilmd toen ze blablabla yapyapyap.
We waren bezig met het samenstellen van de glazen van de monitorbril (Slimfit, Blueflex en merk RayBan deze keer) toen ze invulde dat ik toch niet meerdere boeken tegelijk lees, toch?
-Nou? Op dit moment lees ik zo’n 15 boeken tegelijk. ”
“Huh?”
-Ja, ik ben een veellezer. Ik lees ‘s-ochtends altijd korte verhaaltjes op de datum van vandaag maar dan van bijvoorbeeld 2001, of dagboeken op datum, maar dan 50 jaar geleden.
“Hè?”
-Ja. Jij niet? Ik vind dat heerlijk, dat ik de gordijnen open, de koffie zet, het raam open, de wereld binnenlaat, m’n boekjes pak, non-fictie, geen romans, ik kan me niet lang concentreren” en van je blablabla… yapyapyap.
Ik loop langs de oliebollenkraam op het Bierplein en app Danielle.
-Kiki zegt dat ik een yapper ben, kun je opzoeken wat dat is?
“Haha, een persoon die veel praat, vaak over onbelangrijke zaken, of iemand die onophoudelijk roddelt of kletst.”
Ik app Joep, als second opinion.
-Joep, Kiki zegt dat ik een yapper ben. Wat is dat? Dat wil ze niet zeggen.
“Dat je een mooie stem hebt en veel moet blijven praten”
-Hhahaaaa, heb je dat opgezocht met ChatGPT?
“Nee”
“Ik weet dat gw”
We lopen door, naar Primera om de nieuwe Zin Magazine te kopen. Daar sta ik in (met foto), als expert op het gebied van voice-journaling… het inspreken van verhaaltjes in m’n dictafoon om te delen met anderen. Vaak als ik onderweg ben naar het hockeybos met de honden. In die verhaaltjes is de rode lijn dat ik nogal van de hak op de tak aan het associëren ben, terwijl ik fietsers voorlaat waar dat niet persé gewenst is.
Thuis zegt Kiki dat ze me nog steeds een yapper vindt, maar desgevraagd dat ik geen ADHD heb. Ze geeft als voorbeeld dat ik dan achter m’n laptop aan het werk zou zijn en bij het piepje van de wasmachine meteen de was zou gaan ophangen om daarna eieren te gaan koken voor de lunch en me dan afvraag wat ik eigenlijk aan het doen was, nu ik de honden ook alweer had uitgelaten.
“Nee, je hebt zeker geen ADHD.”
-Oké.
